Dit had een prachtig raceverslag over mijn eerste Marathon Groningen moeten worden. Het liep helaas anders. Eén dag voor de marathon werd ik ziek..
De week voor de marathon was ik al wat aan het kwakkelen met een verkoudheidje. Een drukke werkweek en een ‘sprong’ periode van Floris zijn dan natuurlijk niet echt welkom. Ik besloot daarom verder niets te plannen. De focus lag enkel op twee korte loopjes en goed uitrusten. Woensdag deed ik een loop van 10 km met 2 km in marathontempo. Dat ging moeizaam maar niet slecht. Goed herstellen en door, dacht ik. Vrijdag was het erg benauwd en zo’n 27 graden. Er stond nog een korte loop van 7 km met 1 km marathontempo gepland. Niet te gek dus. Het tempo had ik naar mijn inziens goed aangepast op de warmte. Toen ik thuis kwam, was ik behoorlijk oververhit. Na een paar glazen water en wat koelen gaat het meestal wel weer beter maar nu bleef het een beetje ‘hangen’. Ik ging de middag nog gewoon aan het werk. Dat ging op zich prima. In de avond kwam echter de klap. Mijn warmte kon ik slecht kwijt. Inmiddels had ik ook koorts. Dat wordt op tijd op bed en dan hopen dat een goede nacht wonderen doet. Helaas sliep ik slecht en was ik op den duur drijfnat van het zweet. Toen wist ik het haast wel, dit wordt ‘m niet zondag. De volgende ochtend had ik nog steeds koorts. Ontzettend balen en heel slecht getimed. Geen marathon voor mij… was dit te voorkomen? Ik vraag het me nog steeds af.
De voorbereiding naar deze eerste Marathon Groningen ging nog wel zo goed. Ik was er helemaal klaar voor en had het idee dat mijn vorm op z’n top was. In verband met de verwachte warmte had ik m’n doel al wel bijgesteld. Een sub3 leek me niet meer realistisch. Uitlopen en genieten, daar gaat het in de basis ook om. Dat bleek ook wel. Het waren echt zware omstandigheden. Respect voor iedereen die ‘m heeft uitgelopen!
Mocht je nou zelf niet lekker hebben gelopen of heb je de finish niet gehaald. Onthoud dan, het was vast een hele belevenis en je hebt het wel gewoon gedaan! Het is niet niks. De voorbereiding ernaar toe zegt minstens zo veel. Het getuigt van doorzettingsvermogen. Ik zal mezelf ook weer bij elkaar moeten rapen. Voor nu niet heel makkelijk maar er is meer. Balen blijft het uiteraard. Lopen blijven we ook. Kop d’r veur en op naar de volgende! 🙋